รอโอกาสเข้าทางตน จึงค่อยระดมพลบดขยี้
...เมื่อครั้ง เล่าปี่ ยกทัพไปตีเมือง กังตั๋ง เพื่อล้างแค้นให้กับ กวนอู ในครั้งนั้นในใจเล่าปี่ มีแต่ความแค้นที่ต้องรบให้รู้แล้วรู้รอดไป ใครห้ามก็ไม่ฟัง แม้แต่ ขงเบ้ง ซึ่งเป็นที่ปรึกษา เข้ามาทักท้วงติงว่าศึกครั้งนี้ยังไม่เหมาะไม่ควรที่จะรีบบุก แต่เล่าปี่ก็ไม่สน และไม่ฟังใครทั้งนั้น ในใจมีแต่ความฮึดฮัด อึดอัด จนทนไม่ไหว ยังไงก็ต้องออกรบ...
ฝ่ายเมือง กังตั๋ง ได้แต่งตั้งให้ ลกซุน เป็นแม่ทัพใหญ่ออกไปประจันหน้ากับ เล่าปี่....ลกซุน เมื่อวิเคราะห์จนมั่นใจแล้วว่า เล่าปี่ ยกทัพมาเพื่อล้างแค้นที่พกอารมณ์อาฆาตพยาบาท เขาจึงตั้งสติ สงบนิ่งและพินิจพิจารณาอย่างรอบคอบ...
โดย ลกซุน วิเคราะห์ข้าศึก ไว้ดังนี้
1. ฝ่ายข้าศึกฮึกเหิมและต้องการรบปะทะ เพื่อเผด็จศึกโดยเร็วเนื่องจากความเคียดแค้นเป็นอารมณ์
2. ข้าศึกเดินทางมายาวไกล
3. จำนวนไพร่พล ร่วม เจ็ดสิบหมื่น
4. เสบียงอาหารย่อมร่อยหรอ
5. ภูมิประเทศ แถบนั้น เป็นป่า และภูมิอากาศร้อน (ไม่นาน ทัพ ของเล่าปี่ ก็ไปตั้งค่ายริมแม่น้ำ)
เมื่อเข้าใจ และมองเกมออก ลกซุน จึงใช้กลยุทธ์ “ รอโอกาสเข้าทางตน จึงค่อยระดมพลขยี้ ” โดยไม่ยอมออกรบ ทั้งๆ ที่ฝ่ายเล่าปี่ ส่งทหารออกไปท้าทายทุกวัน จนกระทั่ง ฝ่ายเล่าปี่ ลดความคึกความฮึกเหิมลง และด้วยอากาศร้อนจัด จึงสั่งย้ายทัพเข้าริมแม่น้ำที่มีร่มไม้ร่มรื่น เมื่อ ลกซุน เห็นโอกาสมาถึง เขาจึงสั่งกองทหารเข้าจู่โจม และใช้ไฟเพลิงเผาจนราบเป็นหน้ากลอง ฝ่ายเล่าปี่จึงแตกพ่าย และหนีหัวซุกหัวซุน จนกระทั่งไปตรอมใจตายในที่สุด
...เรื่องราว ดังกล่าวนี้ คล้ายกับคราวที่ ขงเบ้ง ส่งทหารออกท้าทายรบกับ สุมาอี้ ทุกวัน ในศึก ที่เขา กิสาน โดย สุมาอี้ ก็ไม่ยอมออกรบ แม้แต่จะได้รับการท้าทาย หรือแม้แต่ชุดสุภาพสตรีที่ ขงเบ้งส่งไปให้ ก็ตาม และยังคงตั้งมั่น สงบนิ่งรอโอกาสจะเข้าทางตนเท่านั้นจึงค่อยลุย จนกระทั่ง ขงเบ้ง ป่วยตายในที่สุด ในศึกครั้งนี้เป็นครั้งที่หก ซึ่งเป็นศึกครั้งสุดท้าย ทั้งสองฝ่าย ตั้งค่ายประจันหน้ากัน ราวร้อยวัน แต่ก็ไม่ยอมรบกัน..
- - - -
--> สำหรับ ราคาหุ้น เรามักจะเห็นราคาขึ้นลงเป็นรายวัน แต่ถ้ามองเกมยาวๆ สักสามเดือนขึ้นไปจะเห็นความเปลี่ยนแปลงของราคาที่เกิดขึ้น สถานการณ์หนึ่งที่ทำให้เราสามารถเห็นโอกาสดีๆกับหุ้นพื้นฐานที่ดี มี STORY ที่เด่นๆ และหุ้นที่มีการขยายการลงทุน โดยจับจ้องดูพฤติกรรมทุกวันเกี่ยวกับราคาหุ้นว่าเป็นอย่างไร จนกระทั่งโอกาสเข้าทางเรา นั่นก็คือ ราคาหุ้นซื้อขายเบาบาง ราคาแกว่งตัวแคบๆ และที่สำคัญ PBV อยู่ในโซน 1 หรือ ใกล้เคียง 1 เล็กน้อย เมื่อนั้นแหละกลยุทธ์ “โอกาสเข้าทางตน แล้วค่อยเคลื่อนพลบดขยี้ “ ค่อยนำไปใช้ โดยเข้าซื้อแบบค่อยๆ ทยอยซื้อไม่ให้กระโตกกระตาก และค่อยๆ เก็บไปเรื่อยๆ เพื่อไม่ให้ราคาวิ่งขึ้น เมื่อมั่นใจค่อยเก็บให้สาแก่ใจ เพราะมั่นใจว่ามันวิ่งแน่…
^^ เมื่อทำได้ดั่งนี้ การนำบทเรียน ความพ่ายแพ้ของ เล่าปี่ มาเป็นบทเรียน จึงเป็นสิ่งที่น่านำไปใช้ นำไปปฏิบัติ ^^
เพราะแม้แต่ ลกซุนและ สุมาอี้ ก็ยังใช้กลยุทธ์นี้ ถ้าจะเรียกว่า กลยุทธ์แห่งผู้ชนะ ก็คงไม่ผิด นั่นก็คือ....
" รอจนโอกาสเข้าทางตน จึงค่อยระดมพล บดขยี้ "
- - โจโฉ - -
(Cr.ภาพจากdaily.khaosod.co.th)