อาคาร-ที่ดิน โรงงาน และเครื่องจักร

Property, Plant, and Equipment : For Warren Not Having Them Can Be a Good Thing

อาคาร-ที่ดิน โรงงาน และเครื่องจักร : สำหรับวอร์เรน การไม่มีของเหล่านี้อาจเป็นสิ่งดี

งบดุล/สินทรัพย์ ($ ล้าน)        รวม สินทรัพย์หมุนเวียน Ò อาคาร-ที่ดิน/โรงงาน/เครื่องจักร        ค่าความนิยม – สุทธิ        สินทรัพย์ไม่มีตัวตน – สุทธิ        การลงทุนระยะยาว     สินทรัพย์ไม่หมุนเวียนอื่นๆ	$12,005 8,493 4,246 7,863 7,777 2,675
สินทรัพย์อื่นๆ                                                                    0
รวม สินทรัพย์	$43,059

ิ

    

   อาคาร-ที่ดิน/โรงงาน/เครื่องจักร และมูลค่ารวมของสิ่งต่างๆที่กล่าวมาจัดเป็น  สินทรัพย์ ในงบดุล ตัวเลขเหล่านี้มาจากต้นทุนเดิมลบค่าเสื่อมสะสม ซึ่งเกิดขึ้นจากการเสื่อมสภาพของอาคาร-ที่ดิน โรงงานและเครื่องจักรตามการเวลา โดยทุกปีจะมีการหักค่าเสื่อมจำนวนหนึ่งออกจากมูลค่าของโรงงานและเครื่องจักร

                บริษัทที่ไม่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืนจะต้องเผชิญกับการแข่งขันเสมอ ซึ่งหมายความว่าพวกเขาจะต้องปรับปรุงโรงงานผลิตบ่อยๆ เพื่อคงความสามารถในการแข่งขัน ซึ่งส่วนใหญ่แล้วต้องทำก่อนที่เครื่องจักรหมดอายุใช้งาน ทำให้เกิดค่าใช้จ่ายจำนวนไม่น้อยอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะไปเพิ่มตัวเลขรายการ ‘โรงงานและเครื่องจักร’ ในงบดุลให้สูงขึ้นเรื่อยๆ

                บริษัทที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืนจะไม่ต้องคอยวุ่นอยู่กับการพัฒนาโรงงานและเครื่องจักรอยู่เสมอเพื่อคงความสามารถในการแข่งขัน ดูบริษัทผู้ผลิตหมากฝรั่งริกลี่ย์เป็นตัวอย่าง บริษัทได้สร้างโรงงานผลิตหมากฝรั่งและไม่เคยต้องปรับปรุงโรงงานหรือเครื่องจักรในการผลิตเลยจนกระทั่งหมดอายุการใช้งาน

                สรุปก็คือ บริษัทที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืนจะเปลี่ยนเครื่องจักรหรือปรับปรุงโรงงานหลังจากที่มันหมดสภาพแล้วเท่านั้น ในขณะที่บริษัทไม่มีความได้เปรียบในเชิงการแข่งขันที่ยั่งยืนจะต้องเปลี่ยนหรือปรับปรุงเสมอเพื่อให้แข่งขันได้

                บริษัทที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืนจะสามารถระดมเงินทุนภายในบริษัทเพื่อสร้างโรงงานใหม่หรือซื้อเครื่องจักรใหม่ได้ แต่บริษัทที่ไม่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืนจะถูกบังคับให้ต้องเป็นหนี้ในการหาเงินมาปรับปรุงโรงงานอยู่เสมอเพื่อคงความสามารถในการแข่งขัน

                เรามองเห็นได้จากตัวอย่างบริษัทที่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืน เช่น ริกลี่ย์ ซึ่งมีโรงงานและเครื่องจักรมูลค่า $1,400 ล้าน มีหนี้สิน $1,000 ล้าน และมีกำไรต่อปีราว $500 ล้าน เปรียบกับจีเอ็มบริษัทที่ไม่มีความได้เปรียบในการแข่งขันที่ยั่งยืน ซึ่งมีโรงงานและเครื่องจักรมูลค่า $56,000 ล้าน มีหนี้สิน $40,000 หมื่นล้าน และขาดทุนในสองปีที่ผ่านมา

                หมากฝรั่งไม่ใช่ผลิตภัณฑ์ที่เปลี่ยนแปลงบ่อย และเครื่องหมายการค้าริกลี่ย์ สามารถรับประกันความได้เปรียบในการแข่งขันเหนือคู่แข่งอย่างแน่นอน ในขณะที่จีเอ็มต้องปลุกปล้ำกับบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ทั่วโลกและต้องปรับปรุงและออกแบบผลิตภัณฑ์ใหม่ๆ อยู่เสมอเพื่ออยู่ข้างหน้าคู่แข่ง ซึ่งหมายความว่าโรงงานของจีเอ็มจะต้องมีการปรับปรุงเพื่อผลิตผลิตภัณฑ์ใหม่เสมอด้วย

                ธุรกิจผลิตหมากฝรั่งเป็นธุรกิจที่ทำกำไรให้แก่ผู้ถือหุ้นได้มากกว่าธุรกิจผลิตรถยนต์ หากดูว่า $100,000 ที่ลงทุนในหุ้นของริกลี่ย์ในปี 1900 มีมูลค่าราว $547,000 ในปี 2008 ในขณะที่การลงทุนในหุ้นของจีเอ็มในปี 1990 มีมูลค่าเหลือเพียง $97,000 ในปี 2008 แสดงว่าผู้ถือหุ้นริกลี่ย์ได้กำไรมากกว่าถึง $460,000 ขณะที่ผู้ถือหุ้นริกลี่ย์เคี้ยวหมากฝรั่งอย่างสบายใจไปสู่ความร่ำรวย ผู้ถือหุ้นจีเอ็มกลับต้องยืนดูโชคก้อนใหญ่พุ่งลงเหวไปต่อหน้าต่อตา

                วอร์เรนบอกแล้วไม่ผิดว่า การผลิตผลิตภัณฑ์ที่มีความสม่ำเสมอไม่ต้องเปลี่ยนแปลงบ่อย เท่ากับกำไรที่สม่ำเสมอ ผลิตภัณฑ์ที่สม่ำเสมอหมายถึงการไม่ต้องใช้เงินมหาศาลในการปรับปรุงโรงงานและเครื่องจักรเพื่อคงความสามารถในการแข่งขัน ทำให้บริษัทมีเงินในการลงทุนในธุรกิจที่สร้างรายได้อื่น ในการจะรวยได้ สิ่งแรกเราต้องทำเงินก่อน ซึ่งถ้าทำเงินได้มากก็จะช่วยได้มาก และวิธีหนึ่งในการทำเงินได้มากคือ การไม่ต้องจ่ายเงินเป็นจำนวนมากเพื่อชิงดีชิงเด่นกับคนอื่น